En toen moet ik beslissen welke stof ik ging gebruiken voor het boek waarop ik de streng met bruine rozen ga gebruiken. Welke is beter? het bruine vluweel of het hoogglans zijde-achtige materiaal links?
de foto is niet geweldig maar de kleuren zijn duidelijke genoeg zichtbaar…
Na mijn geworstel met fluweel ben ik een tijdje overgestapt op vilt. Een veel toegeeflijker materiaal om te gebruiken (behalve als je het per ongeluk helemaal doordrenkt met lijm maar daar kom ik later op terug) en ook veel makkelijker om te fotograferen.
Ik heb niet veel te schrijven op het moment, of eigenlijk wel maar ik kan de energie niet opbrengen om dat te doen. Maar ik kan wel plaatjes laten zien.
Dit zijn rozen, veren en strikken op een stuk elastiek genaaid. Normaal gesproken wordt het gebruikt op trouwjurken maar ik wil het om een boek heen gebruiken. Wat natuurlijk hopeloos onpractisch is omdat het zo groot is maar het zit ook wel buitengewoon goed in elkaar (kwaliteit waarvoor ik gul betaald heb) en zal niet snel stuk gaan.
Ik weet dat het ongelovelijk kitcherig is maar ergens heel diep verborgen in mijn nuchtere zelf is een hopeloze romanticus die af en toe ook verzorgd moet worden.
Mijn vriendin van Kittyballistic heeft een tijdje geleden wat firguren van vilt voor mij uitgestanst, ik had daar grootse plannen mee en die heb ik nog steeds maar vrij snel nadat ik de figuurtjes van haar ontving kwam er helemaal niets meer uit mijn vingers, waarom weet ik niet precies misschien gewoon te moe op teveel verschillende vlakken.
Vandaag besloot ik ze zomaar weer eens uit hun zakje te halen, tot nu toe ben ik nog niet veel verder gekomen dan wat heen en weer schuiven maar het is fijn om weer een beetje bezig te zijn. De twee boekjes op de achtergrond maakte ik al eerder, het boekje met het hartje erop zal ik ergens dit jaar via mijn blog weggeven aangezien het niet perfect genoeg is om te verkopen maar veel te leuk om zomaar weg te doen.
Recentelijk heb ik mijn verf, papier, linten, draad, en andere materialen geinventariseerd. Nee niet opnieuw georganiseerd alleen maar geinventariseerd. I maak misschien zelfs een spreadsheet om by te houden wat ik nog heb (of ik mijzelf geloof? welnee! maar een mens kan dromen).
In ieder geval, een nogal overtuigend gebrek aan geel diende zich aan. En het ik vind geel echt best een mooie kleur, ik schijn er alleen gewoon overheen te kijken als ik zomaar willekeurig kleuren kies. In feite is het enige geel dat ik heb overgebleven van ‘maatwerk’ of pakketten met verschillende kleuren. Zelfs na deze conclusie is het nauwelijks gelukt om mijn voorraad geel aan te vullen, mijn grootmoeder heeft mij heel gul wat van haar vilt laten meenemen om boeken mee te bekleden (vilt is een waar genot om mee te werken als je net weken lang met fluweel geworsteld hebt) en pas toen ik thuis kwam ontdekte ik dat ik wederom van elke mogelijke kleur een stukje had meegenomen behalve geel…
Dit soort zaken maken mij erg nieuwsgierig naar waarom ik eigenlijk kies wat ik kies, het is niet zo dat ik niet van geel houd, ik lijk het gewoon niet te zien… in elk geval: mijn missie voor dit voorjaar is om meer geel in mijn leven te brengen puur en alleen om te zien of het lukt…
Dankzij een tip van Sandra vond ik nog een zeer boeiende uitvoering van canto ostinato:
heel anders en ik vind het gedeelte dat start bij 3:00 erg mooi. Niet omdat daar de meeste melodie in zit (dat is zeker waar) maar omdat het iets sprookjesachtigs heeft, heel lieflijk en delicaat.
Wat ik niet zo geweldig vind is de gitaar, ik kan zo snel niet verzinnen waarmee het beter had gekund maar iets anders in ieder geval.
Ik heb ook ontdekt dat er een harpversie bestaat, ik ben erg nieuwsgierig naar fragmaten daarvan.
Het zijn ‘Fiskars softgrip spring action’ scharen en ik ben erg enthousiast! De veer geeft zo veel meer controle tijdens het knippen, in het bijzonder de kleinste is zo veel beter dan ‘normale’ kleine schaartjes.
Wat ik ook erg prettig vind is dat de handvaten geen gaten zijn waar ik mijn vingers in moet wurmen, dit is zo veel comfortabeler.
Tussen het fluweel waar ik mij doorheen aan het werken ben zat een lap ribfluweel, leuk materiaal maar het kostte me een goed half uur om al het stof eraf te krijgen voor de foto, 5 minuten later: